Blij en gelukkig kunnen we nu eindelijk melden dat we na 4 lange jaren wachten ons 2e kindje hebben. Vol ongeloof, blijdschap en onzekerheid hebben we mogen zien hoe er eindelijk een klein babietje groeide in mijn buik. Onze droom is uitgekomen.

 

Lieve allemaal,

 

Het is stilletjes op mijn log, en toch log ik veel. Na lang twijfelen heb ik besloten om een nieuw logje te maken. Dit logje is jarenlang mijn uitlaatklep geweest. Verdriet hoop en vreugde heb ik hier gedeeld met betrekking tot onze tweede kinderwens.

Na lange jaren is die kinderwens ruim 2 jaar geleden in vervulling gegaan en daarmee is de noodzaak voor dit logje op een laag pitje komen te staan.

Tuurlijk is er veel om over te loggen en nog steeds is het een goede uitlaatklep maar iedere keer als ik naar dit logje kijk zie en voel ik de emotie.
En dat verhinderd mij te logge over de gewone dagelijkse dingentjes. Als ik hier kom en naar de layout kijk dan krijg ik de neiging iets te veranderen terwijl ik dat helemaal niet wil.

Dit is mijn kleine monumentje. Mijn plekje voor de ieniemienie vlindertjes die er slechts heel even zijn geweest. Nooit de kans hebben gekregen om uit te groeien tot prachtig volwaardig kind.

Kortom voor mij een plekje van bezinning.

 

Ben je benieuwd naar mijn nieuwe logje?? klik dan HIER

 

Liefs elja (en tot hopelijk ziens daar.

AUUU..

Ik geloof dat ik blaasontsteking heb. Vandaag even gebeld met de dokter naar aanleiding van mijn klachten en zijn eerste vraag was..
Ben je zwanger.. Jaaaaaaaaaaaaaaaa natuurlijk niet.  Wel getwijfeld maar ook ongesteld geweest dus... Was het maar waar. Helaas dat is niet de oorzaak. Wat het wel was kon hij over de telefoon natuurlijk niet horen.

 

Morgen maar even mijn urine laten testen want au au au het doet zeer enzo.

 

*update 07-04-2009*

Het is inderdaad een blaasontsteking en een goeie ook. Heb net de eerste pil ingenomen en hoop  dat ze snel helpen want het is wel pijnlijk. Had nog even de neiging een testje te kopen maar dat is alleen maar gekmakerij en we schieten er toch niks mee op te weten of ik misschien wel zwanger ben geweest.

9 jaar geleden hadden manlief en ik een geweldige zaterdagmiddag. Zoals dat gaat bij jong verliefden.

We maakte nog een grapje over 1 april en iets over of het eigenlijk wel of niet veilig was geweest.
We wisten het niet maar dachten dat het wel veilig was.

No worries dus.

Of toch wel????????

 

9 jaar geleden op deze dag maakten wij ons eerste kindje.

9 jaar geleden werd mijn eitje (spontaan!!!) bevrucht en wist zich een weg te banen naar een veilig plekje.

 

En oh wat zijn we dankbaar voor ons grapje, ons kadootje en onze geweldige kerel.

Precies 9 jaar geleden begon het leven in de vorm van 1 celletje.

Wow. zomaar iets gewonnen zonder er erg in te hebben dat je meedeed aan een wedstrijd. Dat is toch wel dubbelcool.

Ik doe al tijden mee met buzzer (www.buzzer.nl) en mag daar af en toe dingen testen. Laatst waren dat de HAK fruit fusion. Gezonde sapjes met een vleugje groente erdoor.

Diverse mensen hebben ze hier mogen proeven.

Door terug te rapporteren over de sapjes (welke vind je lekker en niet) kon je dus kennelijk nog een pakket sapjes winnen.

En net kwam de doos binnen. 6 sapjes die door ons en de kinderen verslonden worden en 3 sapjes die we allemaal niet super lekker vinden (de komkommer ananas is niet super). Dus nu alleen nog liefhebbers zoeken die weer willen testen voordat de lekkerste sapjes door de kinderen opgedronken zijn.

 

Joepie joepie, yes yes

*doet rondedansje!!*

Wij zijn erbij dit jaar.

 

Al jaren is het een grote wens van mij om naar een groot dance event te gaan. Sensation stond hoog op het lijstje maar ook Tiësto staat nog hoog. Dit jaar gaan we in ieder geval naar Sensation. Omdat er dit jaar maar 1 editie is (geen black maar 2 avonden white/wicked wonderland) hadden we gelukkig geen discussie. Jorrit gaat liever naar black en ik naar white maar die keuze was dit jaar makkelijk.

 

4 juli gaan we lekker slapen in een hotel, hebben taxivervoer van en naar de arena en kunnen zolang of kort we willen dansen. Nu alleen nog de oppas regelen. Maar dat gaat vast lukken.

 

Een vriend van ons begon op de achtergrond al te lachen.. Of we daar niet te oud voor waren?? Misschien wel maar zo zien we er niet uit .

 

Alleen het herstel zal wel even wat langer duren.

Hmmm onze tuin ruikt vanaf vandaag heerlijk naar chocola. Van de week heb ik ons voortuintje reeds in lentesfeer gebracht.

Viooltjes erin, wat nieuwe plantjes en bovenop een laagje cacaodoppen. Omdat het:

Ik had nog een ruime zak over en besloot de achtertuin ook aan de pakken. daar waar ik het onkruid weghaal komt een lekkere laag doppen terug. Helaas is de 1e zak nu leeg en de tuin bij lange na nog niet vol. Ik moet  (hoe erg) nogmaals naar het tuincentrum toe voor meer doppen.

Het enige nadeel is dat ik nu al de hele dag trek heb in chocolade. en we hebben niks in huis.

Het leven is hard ondanks het lekkere weer.

Voetbal. Ik heb er niks mee en toch log ik erover. Door het vorige logje al super reacties gekregen dus daar hoop ik nu ook weer op.

 

Vandaag kwam de grote hoos aan plaatjes binnen. Met dank aan de mama van een vriendinnetje van Kyran konden we nagenoeg ons boek vol plakken, ook Toxie leverde een geweldige bijdrage en Paula heeft ons nog een plaatje toegezegd..

Kortom. het grote plakken begon en het afstrepen ook. Het lijstje was uiteindelijk leeg maar het boek nog niet vol. Kyran had dus niet helemaal goed gekeken.

 

Vandaar een herhaalde oproep:

wie heeft er voor ons nummer 35 en nummer 157?? dan zijn we helemaal blij

Niet de meest geweldige titel die je kunt kiezen denk ik. Maar hoe  moet ik het anders omschrijven??

 

Ik heb, qua muzieksmaak, een redelijk brede smaak. Radio 538 daar geniet ik van en de meeste top 40 muziek vind ik nog prima te pruimen. Kan me nu ook nog niet voorstellen dat mijn zoons later muziek gaan draaien die ik echt niet te harden vind. (of ze moeten voor hardrock gaan maar daar neigen ze nu nog niet naar).

 

Dj Tïesto maak je me enorm blij mee en eigenlijk vind ik alle trance wel goed. Dit jaar wil ik ook zeker naar sensation white gaan. Het concert van Marco  Borsato was vorig jaar helemaal top  en Ilse de Lange kan me ook erg bekoren.

 

Niet onaardig allemaal maar toch zit ik nu naar iets te luisteren dat redelijk suf is..

Monique Smit met Blijf je vanavond bij mij. Een nummer ala K3 en het ergste is.. Ik vind het een lekker deuntje en het zit al de hele dag in mijn hoofd.

 

We zullen hem maar zetten in het rijtje "tijdelijke vlaag van verstandsverbijstering". Net  als toppertje van tropical danny waar mijn zoon zo graag naar luistert.

Nu de hype over is en het stof weer neer is gedwarreld blijkt dat we van het voetbalboek nog 6 plaatjes missen. Zonder ook maar 1 keer boodschappen te doen bij de appie hebben we met dank aan vrienden en familie bijna het boek vol

Wie heeft voor ons die laatste plaatjes???

dit weekend zat vol van onverwacht genoegen.

 

Gistermorgen zijn we met het gezin vroeg opgestaan en samen naar de kapper gegaan. Iedereen (behalve Aiden) kreeg een nieuwe coupe en ik kreeg zelfs een nieuw kleurtje tegen inlevering van een boel haar.

Mijn haar is een stuk korter. Misschien wel iets te kort naar mijn zin maar deze en gene geven allemaal complimentjes dus het zal wel leuk zitten.

 

Daarna was er nog het genoegen om even samen met mijn oudste zoon in de hema rustig te genieten van een taartje.

 

Ook was er het genoegen van een schone keuken. Na een soort wervelwind heb ik weer ruimte in veel van de kastjes. Goed uitmesten doet wonderen.

 

Kyran belde Oma en Opa en mocht daar logeren. Uiteindelijk mocht ook Aiden blijven slapen en hadden Jorrit en ik onverwacht het genoegen van een vrije avond.

 

Die avond hebben we goed besteed in de sauna. Ik had voor mijn verjaardag bonnen gekregen voor het elysium en daar hebben we lekker samen van genoten. Lekker hangen in het  stoombad en de sauna en tussendoor genieten van overheerlijke worteltjestaart en brood met smeersels. Tegen half 12 waren we thuis en zijn we heerlijk warm ons bedje ingedoken.

 

 

Vanmorgen was er het (een na) laatste genoegen van uitslapen tot na 9 uur, even lezen in bed en rustig douchen.

 

Het laatste genoegen was natuurlijk het terug zien van de kinderen want dat is altijd weer genieten. Die vrolijke bekkies als ze je weer zien zijn onbetaalbaar.

Bah..

 

Het is weer die tijd van de maand. Ik blijf erbij dat het echt een heel verkeerde uitvinding is. Oke dat die baarmoeder eens in de maand leeg moet maar waarom kan dat niet makkelijker??

Anyways, ik hou er niet van. Heb altijd trek in chocola (mag niet van sonja) en die hoofdpijn mogen ze ook wel achterwegen laten.

 

Gelukkig een rustig dagje vandaag. Aiden zit nu naar de teletubbies te kijken die tot 7 tellen (al 80 keer ofzo) en Kyran is op school. Na schooltijd gaat kyran naar een feestje (ik hoef hem dus alleen af te zetten op het station). en gaat aiden slapen. Ik denk dat ik ook maar even plat ga. Nu kan het dus gebruik maken daarvan denk ik dan.

 

De kids doen het verder lekker. Aiden zit midden in een groeisprong dus die is al 3 ochtenden om half 7 wakker. Dat zijn we van hem helemaal niet gewend. Hij is altijd onze langslaper. Gelukkig is het nog net donker genoeg om hem met een knuffel, een papfles en een aai over zijn bol nog even terug in bed te leggen zodat hij dan nog een uurtje doorslaapt maar echt lekker is het niet.

 

Kyran gaat ook lekker. Een lekkere botsing hier en daar omdat hij al neigt naar pre puberen. Dankzij een vriendin hebben we nu een tijdje een zonnetje's systeem waardoor het toch een stuk beter gaat. Hij weet waar hij "lief" voor is. Exclusieve papa of mama tijd. Het gaat zo goed dat we voor zaterdag alvast de afspraak hebben gemaakt dat als hij zijn rij vol krijgt we naar de kapper gaan en samen wat drinken bij de hema. Helemaal goed .

 

En nu ga ik de kleintse zoon even mee naar boven nemen een lekker douchen.

Schreef ik in mijn laatste logje nog dat ik verliefd was op mijn KNO arts. Vandaag heb ik daar zo mijn twijfels bij. De laatste keer dat ik hem zag heeft hij me zeer goed geholpen en was ik echt blij om hem te zien.

 

Maar morgen.. Morgen moeten mijn amandelen er dan echt uit en daar zie ik toch wel een beetje tegen op. Mijn amandelen doen eindelijk geen zeer meer (dat heeft nog wel even geduurt). En nu laat ik ze weghalen. Weer die pijn. Weer last met slikken en me weer even rot voelen omdat ik niet kan praten en niet kan eten.

 

Ik weet dat het beter is omdat ik daarna nooit meer een ontsteking zal hebben zoals ik ze al veel vaker heb gehad maar toch. Ik ben geen groot fan van ziekenhuizen. Misschien moet ik me maar vasthouden aan de volgende gedachtes:

 

 

 

Verliefd op de KNO arts met zijn enorme naald van 18 cm (en nee ik overdrijf dit keer niet).

Nouja verliefd op de arts... Eigenlijk is hij veels te oud voor mij, te grijs ook en zeker net mijn type..

Maar die naald hé.. die doet het hem.

 

Dankzij die naald kan ik 's nachts weer slapen en kan ik weer praten. Helse pijnen hielden me daarvoor uit mijn slaap en ik kan je zeggen.. Das niet fijn.

 

Ik werd (zoals wel vaker in mijn leven) gekweld door een ontsteking aan mijn linker amandel. Vorige week zaterdag begonnen, zondag uitgegroeid tot vervelend en maandag zo erg dat ik eigenlijk thuis wilde blijven. Maarja cursus dus toch maar naar het werk gesleept.

Uiteindelijk een halve dag vol gehouden waarna ik alsnog richting huis vertrok. Dinsdag naar de huisarts gegaan. Leuke dame, gaf me gelukkig ook antibiotica dus ik zou zo weer het meisje zijn. Ik ging er wel van uit dat ik donderdag weer kon werken.

Helaas dacht mijn lijf daar anders over. Antibiotica hielp niet, pijnstillers ook niet (en daar heb ik er best veel van op). Donderdag maar weer terug want ondertussen ging praten niet meer, eten niet en drinken ook niet. (en ik had HONGER). Huisarts had wederom gekeken en zag eigenlijk niks bijzonders meer. Lichte zwelling nog maar niets dat de pijn kon verklaren.

Sterkere pijnstillers kon ik nog wel krijgen maar helaas voor mij bleken die ook niet te werken.

Ik heb letterlijk jankend op de bank gezeten van de pijn. Wachtend tot het tijd was zodat ik kon bellen naar de huisartsenpost want ik voelde wel dat het niet goed zat maar kennelijk geloofde mijn eigen huisarts dat niet.

De huisartsenpost gaf me gelukkig betere antibiotica (die ik zowiezo in eerste instantie had moeten krijgen) en andere ontstekkingsremmers. Bovendien de belofte dat ik de dag erna met spoed naar de KNO arts mocht..

Het was dat ik ziek was anders had ik die man wel kunnen zoenen.

 

Helaas kon ik pas einde van de volgende dag bij de KNO arts terecht dus ik heb de dag hangend en huilend van de pijn doorgebracht. Me ondertussen afleidend met de afleveringen van Grey's Anatomy. Niets werkt zo goed als afleiding als het lijden van anderen. Ondanks dat het fictief is.

Na een zeer moeizaam gesprek met de co-assistent (want ik kon niet praten) kwam de KNO arts erbij. Er waren eigenlijk twee opties, uitzieken met de antibiotica of de naald pakken. Ik had niet de klasieke kenmerken van een abces (het was van binnen niet enorm gezwollen) maar aan de hand van mijn verhaal had hij het vermoeden dat het wel een abces was.

Hoewel ik wel opzag tegen de naald wilde ik niet nog langer afwachten dus dan maar de naald.

 

18 cm was dat ding en hij ging recht mijn amandel in. (onverdoofd) En gelukkig was het een goede arts want hij had gelijk. Er kwam meer dan genoeg pus uit en volgens de arts was het een holte ter grote van een 2 euro munt die hij leeg trok. Halelua zou ik bijna zeggen. Bijna want het deed wel verdomde zeer. De pijn is nog niet helemaal weg, Ik praat nog wat lastig maar het gaat nu de goede kant op.

En daarom ben ik lichtelijk verliefd op die man.. Of eigenlijk op het geen hij heeft gedaan want mensenkinderen.. wat doet dat zeer zo;n abces.

Maandag op controle en dan gaan we afspraken maken over de verwijdering van mijn amandelen. Dit hebben we nu een aantal keer gehad en doen we NOOIT meer.

 

 

Blegh... zomer. Nouja zomer is wel lekker maar de neveneffecten zijn soms echt minder. Verbranden is niet fijn, te warm is niet fijn, felle zon in je ogen is niet fijn en barbequen is ook al niet fijn.

Iedere keer neem ik me voor dat ik het niet meer doe. Begrijp me niet verkeerd.. Het is leuk, het is lekker, het is gezellig maar mijn lijf is daarna steeds van slag.

Ik word er altijd misselijk van en ben daarna standaard te vinden op het toilet omdat de stoelgang het ook al niet aankan.

 

Dus grote dillema.. volgende week bbq-en met mijn ouders, zus en zwager en ons gezin. Onwijs gezellig maar misschien moet ik het maar bij salades houden of mijn eigen potje meenemen???? Ook niet gezellig maar scheelt een hoop lichamelijke ellende.

Oke hoeveel keer kan je een tekst intikken en verwijderen?? wat wil je eigenlijk kwijt zo hier op je logje? Wetende dat als je wilt de hele wereld mee kan lezen?

Nou ik kan je vertellen heel erg vaak.

Op dit moment is mijn log als een soort lege kamer met een open deur waar je langsloopt, doorloopt en weer even terug gaat.

Misschien ga je ook nog wel even naar binnen. Ruik je het stof en plof je even neer op die lekkere oude bank.

Maar echt gebruik maken van de kamer?? Nee dat dan weer niet.

 

Hoeveel onderwerpen er al door mijn hoofd zijn gegaan?? Meer dan voldoende. Er gebeurt hier ook echt wel het een en ander dat een logje waard is. Maarja die tijd. En dan ook nog de onderwerpen. De helft is niet interessant, de andere helft nog niet voor de openbaarheid geschikt.

 

En toch is dit mijn lege kamer die ik graag vul. Met zoiets onzinnigs als die leuke man in de film die bij nazoeking op internet ondertussen alweer gezegend is met lelijke baard. (en dat was dus mijn reality check...). Als ik ergens niet van hou is het wel een baard van meer dan 3 weken. Ieuw.  Maar die is af te scheren dus misschien moet ik overwegen die leuke man toch als kamervulling te gebruiken. Ik deel met alle liefde mijn plekje op die bank.

Maar goed.. dat geeft weer moeilijke situaties. Soms (maar dan ook heel soms) zou het best nog eens lekker zijn om vrijgezel te zijn.

 

Anyways, misschien moet ik nu gewoon mijn bedje opzoeken want de afgelopen nachten hield die jongste man hier in huis ons wakker. van gemiddeld 2 tot 5 wilde hij met ons gezellig doen. Dat wij daar minder behoefte aan hadden en soms ronduit sjacherijnig waren daar trok hij zich heel weinig van aan helaas.